Die Konjugation des Verbs sein –  odmiana czasownika sein

Czasownik sein odmienia się „wyjątkowo”, dlatego jego form należy wyuczyć się na pamięć, najlepiej na samym początku nauki języka niemieckiego.

sei|n – być

Sein to również czasownik posiłkowy, wówczas nie jest tłumaczony na język polski, a odmienia się tak jak powyżej.

Przykłady:

Ich bin sehr müde. Jestem bardzo zmęczony.
Bist du sicher? Jesteś pewien?
Ihr seid noch Schüler. Jesteście jeszcze uczniami.

Die Konjugation des Verbs haben –  odmiana czasownika haben

hab|en – mieć

Haben to również czasownik posiłkowy, wówczas nie jest tłumaczony na język polski, a odmienia się tak jak powyżej.
Czasownik ten zawsze wymaga użycia przypadka 4. (Akkusativ wer? was? – polskiego Dopełniacza kogo? co?).

Przykłady:

Ich habe den Hund. Mam psa.
Hast du noch Zeit? Masz jeszcze czas?
Ihr habt wenig Geld. Macie mało pieniędzy.

Die unregelmäßige Konjugation der Verben –  odmiana nieregularna czasowników

• regularne (odmiana tak jak czasowniki słabe);
• nieregularne (następuje zmiana w temacie).

I. Odmian nieregularna – duża liczba czasowników mocnych z samogłoską rdzenną „a” otrzymuje przegłos w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej.

fahr|en – jechać

II. Odmian nieregularna – gdzie samogłoska rdzenna „e” z tematu ulega zmianie.

Poniższa tabela pokazuje przykład.

Zmiana samogłoski rdzennej „e” w  ~i.

geb|en – dawać

Zmiana samogłoski rdzennej „e” w ~ie.

les|en – czytać

III. Odmian czasowników wissen i stoßen

Powyższe czasowniki odmieniają się według odrębnych zasad, dlatego należy przykuć uwagę do nich:)

wiss|en – wiedzieć

stoß|en – uderzać

*  w liczbie mnogiej forma Sie oznacza Panią/Pana/Państwo – na język polski tłumaczy się w liczbie pojedynczej,ale sie z malej litery oznacza oni i dlatego po ukośniku podana jest forma tłumaczenia dla formy mnogiej

Die regelmäßige Konjugation der Verben –  odmiana regularna czasowników

W języku niemieckim w zależności od czasownika odmieniamy go na kilka sposobów. Brzmi to dość przerażająco na pierwszy raz, ale w rzeczywistości  jest naprawdę prosto. Prezentując odmianę czasowników będę je tytułował następująco „Odmiana typu __(tu będzie jakiś popularny czasownik)__”, dlaczego tak, a no dlaego, że nie ma jakiejś określonej nazwy na takową odmianę, a nam będzie łatwiej to przyswoić.

I. Odmian regularna

Chcąc odmienić czasownik w języku niemieckim musimy go podzielić na temat i końcówkę, np. czasownik machen – robić

temat -> mach|en <- końcówka

*  w liczbie mnogiej forma Sie oznacza Panią/Pana/Państwo – na język polski tłumaczy się robi ale sie z malej litery oznacza oni i dlatego po ukośniku podana jest forma tłumaczenia robimy

II. Odmian typu „heißen”

Jeżeli temat czasownika kończy się na ~ß, ~s, ~z, to w 2. osobie liczby pojedynczej zanika w końcówce „s„, np. tanzen – du tanzt

heiß|en – nazywać się

*  w liczbie mnogiej forma Sie oznacza Panią/Pana/Państwo – na język polski tłumaczy się w liczbie pojedynczej, ale sie z malej litery oznacza oni i dlatego po ukośniku podana jest forma tłumaczenia dla formy mnogiej

III. Odmian typu „arbeiten”

Jeżeli temat czasownika kończy się na ~t, ~d, ~ffn, ~gn,~chn, ~tm, to w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej oraz w 2 osobie liczby mnogiej do tematu dodajemy literkę „e„, a następnie właściwą końcówkę dla danej osoby, np. öffn|en – du öffn|e|st, es öffn|e|t, ihr öffn|e|t

arbeit|en – pracować

IV. Odmian typu angeln – czasowniki zakończone na ~eln

Jeśli czasownik kończy się na eln to zmianie ulega tylko forma 1. osoby liczby pojedynczej. Czasowniki z końcówką ~eln, ~ern, nie otrzymują w 1. i 3. osobie liczby mnogiej końcówki ~en, lecz samo ~n.

ang|eln – łowić ryby / wędkować

*  w liczbie mnogiej forma Sie oznacza Panią/Pana/Państwo – na język polski tłumaczy się w liczbie pojedynczej,
ale sie z malej litery oznacza oni i dlatego po ukośniku podana jest forma tłumaczenia dla formy mnogiej

Czasowniki w języku niemieckim są odmienną częścią mowy. Wyrażaj czynności lub stany. Odmieniają się przez osoby, liczby, czasy, tryby oraz strony.  Niemieckie czasowniki można podzielić na dwie grupy – patrz niżej.

* czasownik wyrażony przy pomocy tego zaimka nazywany jest formą grzecznościową.

Końcówki jakie przyjmuje czasownik zależnie od osoby

Czasowniki w języku niemieckim są odmienną częścią mowy. Wyrażaj czynności lub stany. Odmieniają się przez osoby, liczby, czasy, tryby oraz strony.  Niemieckie czasowniki można podzielić na dwie grupy – patrz niżej.

Czasowniki samodzielne dzielą się pod względem:

& formy na:

– proste – machen, fragen, lernen, fahren, usw.
– złożone :
— rozdzielnie – abbauen, zumachen, einladen, usw.
— nierozdzielnie – verstehen, erwarten, empfehlen, usw.

& stosunku do podmiotu na:

– osobowe – gehen, fahren, machen, schreiben, usw.
– nieosobowe – regnen, schneien, blitzen, donnern, uws.

& stosunku do dopełnienia na:

– przechodnie (wymagają dopełnienia w Akkusativie) – schreiben, sehen, haben, hören, bauen, usw.
– nieprzechodnie (nie wymagają dopełnienia w Akkusativie)- leben, gehen, kommen, liegen, usw.

Czasowniki posiłkowe dzielą się na:

& posiłkowe czasu:

– haben, sein, werden

& posiłkowe trybu:

– können, müssen, wollen, dürfen, mögen, sollen

– Michael Krönung wohnt in Berlin. /Michael Krönung mieszka w Berlinie./
– Moni kommt aus Polen. /Moni pochodzi z Polski/

• używamy wyrazów Frau i Herr:

– Herr Meier ist alt. /Pan Meier jest stary./
– Frau Jopke hat 2 Kiner. /Pani Jopke ma dwoje dzieci./

• używamy wyrazów viel, wenig, etwas:

– Ich habe viel Zeit. /Mam dużo czasu./
– Er sagt mir etwas Nettes. /On mówi mi coś miłego./
– Wir haben wenig Geld. /Mamy mało pieniędzy./

• używamy produktów spożywczych:

– Ich esse gern Suppe. /Jem chętnie zupę./
– Du isst gern Eis. /Ty jesz chętnie lody./
– Ihr trinkt gern Cola. /Pijecie chętnie Cole./

• używamy zaimków dzierżawczych:

– Mein Bruder lernt Deutsch. /Mój brat uczy się niemieckiego./
– Deine Schwester studiert Jura. /Twoja siostra studiuje prawo./

• używamy rzeczowników oznaczających zawód lub narodowaość:

– Ich bin Lehrer. /Jestem nauczycielem.
– Ich bin Kochin. /Jestem kucharką./
– Mein Mann ist Architekt. /Mój mąż jest architektem./
– Eva ist Polin. /Eva jest Polką./
– Mathias ist Engländer. /Mathias jest Anglikiem./

• używamy nazw własnych, nazwy miast, państw (są wyjątki), kontynentów:

– Ich wohne in Olsztyn. /Mieszkam w Olsztynie./
– Mark und Lisa kommt aus Österreich. /Mark i Lisa pochodzą z Australii./
– Warschau ist die Hauptstadt Polens. /Warszawa jest stolicą Polski./

• używamy liczebników głównych:

– Das Haus hat 2 Stock. /Dom ma 2 piętra./
– Ich brauche 2 Hefte. /Potrzebuję 2 zeszyty./

• mówimy o miarach, wagach, wyrazach określających ilość:

– Ein Kilo Orangen. /Kilogram pomaranczy./
– Ich nehme eine Flasche Bier. /Wezmę (jedną) butelkę piwa./
– Das Jahr hat 365 Tage. /Rok ma 365 dni./ => 365 – dreihundertfünfundsechzig

Rodzajnik określony oznacza:
* przedmioty znane;
* przedmioty bliżej określone;
* przedmioty o których już mówiono;

Die Mutter kocht. Das ist das Heft meiner Schwester.
Das ist ein Mann. Der Mann ist gorß. (Pierwsze zdanie zawiera rodz. nieokreślony – ein Mann, bo mowa o mężczyźnie jest po raz pierwszy, w zdaniu drugim musimy już użyć rodz. określonego – der Mann – jako że to już osoba bliżej nam znana)

Rodzajnik nieokreślony w liczbie pojedynczej w mianowniku brzmi:

Przykładowe zdania z rodzajnikiem określonym:

Das ist ein Mann. Der Mann ist jung. Die Männer sind jung.
Das ist eine Frau. Die Frau ist schön. Die Frauen sind schön.
Das ist ein Kind. Das Kind ist klein. Die Kinder sind klein.

Rodzajnik nieokreślony oznacza:
* przedmioty nie znane;
* przedmioty bliżej nie określone;
* przedmioty o których nie było jeszcze mowy;

Das ist ein Mann. Er schreibt einen Brief.

W pierwszym zdaniu mężczyzna występuje pierwszy raz, dlatego ein Mann. W drugim zdaniu również mowa o liście po raz pierwszy, dlatego też używamy rodzjanika nieokreślonego.
Rodzajnik nieokreślony w liczbie pojedynczej w mianowniku brzmi:

* literki rozpoczynające wyrazy mówią o tym jak zapisywany jest dany rodzajnik w słownikach:
der – m
die – f
das – n

Przykładowe zdania z rodzajnikiem nieokreślonym:
Das ist ein Mann.            Das sind Männer.
Das ist eine Frau.           Das sind Frauen.
Das ist ein Kind.             Das sind Kinder.

Rzeczowniki w języku niemieckim inaczej niż w języku polskim poprzedza rodzajnik (der, die, das). Wszystkie rzeczowniki w języku niemieckim pisane są wielką literą! Rzeczowniki niemieckie możemy podzielić ze względu na rodzaj na 4* grupy. Są to:

* jako grupa czrawta uznałem rzeczowniki nie mające liczby pojedynczej i występujące zawsze w liczbie mnogiej, np.
die Sommerferien